Płatności za usługi hostingu a obowiązki płatnika w podatku u źródła (WHT) – wyroki NSA

Podatek u źródła (WHT) ponownie stał się jednym z ważniejszych tematów dla firm rozliczających płatności do zagranicznych kontrahentów. Po wcześniejszych sporach dotyczących usług cyfrowych i chmurowych kierunek ten został dodatkowo wzmocniony przez wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2025 r. Szczególne znaczenie ma wyrok z 30 października 2025 r., sygn. II FSK 183/23, w którym NSA przyjął niekorzystne dla podatników stanowisko, zgodnie z którym w określonym modelu rozliczeń płatności za hosting mogą zostać powiązane z obowiązkiem poboru podatku u źródła. W praktyce oznacza to, że ryzyko WHT należy dziś analizować szerzej niż jeszcze kilka lat temu.

Nie jest to jednak całkowicie nowy kierunek. Już wcześniej organy podatkowe prezentowały coraz bardziej restrykcyjne podejście do rozliczeń za usługi cyfrowe i chmurowe, o czym szerzej pisaliśmy w artykule Podatek u źródła (WHT) a usługi chmurowe – coraz ostrzejsze podejście organów podatkowych. Wyroki NSA z października 2025 r. pokazują, że problem nie ogranicza się już wyłącznie do interpretacji indywidualnych, ale znajduje odzwierciedlenie również w orzecznictwie sądowym.

Dlaczego wyrok NSA z 30 października 2025 r. jest tak ważny

Wyrok II FSK 183/23 ma znaczenie przede wszystkim dlatego, że wzmacnia szerokie podejście do art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Z dostępnych omówień wynika, że NSA zaakceptował pogląd, zgodnie z którym dostęp do urządzenia może mieć również charakter wirtualny, a samo pojęcie urządzenia nie powinno być rozumiane wąsko wyłącznie jako urządzenie wykorzystywane w klasycznej działalności przemysłowej. To właśnie ten element budzi dziś największe zainteresowanie przedsiębiorców korzystających z hostingu, infrastruktury serwerowej i wybranych usług chmurowych.

W praktyce oznacza to, że płatność za hosting nie powinna być oceniana wyłącznie przez pryzmat handlowej nazwy usługi. Coraz większe znaczenie ma rzeczywisty model korzystania z zasobów technicznych, zakres uprawnień użytkownika oraz to, czy wynagrodzenie można powiązać z prawem do korzystania z określonej infrastruktury. To właśnie na tym poziomie powstaje dziś najwięcej wątpliwości związanych z WHT.

Co obejmuje podatek u źródła w ustawie o CIT

Dla praktyki biznesowej kluczowe znaczenie mają przede wszystkim art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ustawy o CIT. Z tych przepisów wynika, że polski podmiot wypłacający określone należności zagranicznemu kontrahentowi może działać jako płatnik podatku u źródła. Dotyczy to nie tylko części należności licencyjnych, lecz także wybranych usług niematerialnych oraz należności za użytkowanie albo prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego.

Z perspektywy przedsiębiorcy istotne są dwa praktyczne wnioski:

• sama nazwa usługi w umowie nie przesądza jeszcze o jej kwalifikacji podatkowej,
• płatności za hosting, chmurę lub usługi cyfrowe wymagają odrębnej analizy pod kątem WHT,
• w części przypadków znaczenie będą mieć nie tylko przepisy krajowe, lecz także postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
• brak prawidłowej analizy może prowadzić do ryzyka zaległości po stronie polskiego płatnika.

Wyrok NSA z 9 października 2025 r. również ma znaczenie dla praktyki WHT

Drugie ważne orzeczenie, czyli wyrok NSA z 9 października 2025 r., sygn. II FSK 112/23, dotyczyło usług pośrednictwa oraz koordynacji scentralizowanych zakupów. Sąd potwierdził w nim szerokie podejście do katalogu świadczeń podobnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. W uzasadnieniu podkreślono, że o objęciu danego świadczenia podatkiem u źródła decyduje jego rzeczywisty charakter, a nie wyłącznie nazwa nadana mu przez strony.

To ważna wskazówka także dla firm kupujących usługi cyfrowe, technologiczne lub operacyjne od zagranicznych dostawców. Jeżeli świadczenie zawiera elementy podobne do usług doradczych, reklamowych, zarządzania i kontroli, badania rynku czy przetwarzania danych, organy mogą próbować zakwalifikować je do katalogu objętego WHT. Oznacza to, że ryzyko podatkowe nie kończy się na samym hostingu.

Co polska spółka powinna sprawdzić przed wypłatą należności za hosting lub usługi podobne

Przed dokonaniem płatności do zagranicznego kontrahenta warto zweryfikować co najmniej kilka kwestii:

• jaki jest rzeczywisty przedmiot świadczenia, a nie tylko jego nazwa w umowie,
• czy usługa polega wyłącznie na zapewnieniu określonego rezultatu, czy także na korzystaniu z infrastruktury technicznej,
• czy w modelu rozliczeń występują elementy licencyjne albo dostęp do zasobów, które mogą zostać uznane za urządzenie przemysłowe,
• czy usługa zawiera elementy podobne do świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT,
• czy spółka posiada aktualny certyfikat rezydencji kontrahenta,
• czy można zastosować postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
• czy po stronie płatnika została dochowana należyta staranność.

Taka analiza jest dziś szczególnie ważna w grupach międzynarodowych oraz w firmach, które regularnie kupują usługi od nierezydentów. W praktyce ryzyko nie dotyczy wyłącznie dużych struktur korporacyjnych. Problem może pojawić się również w średnich firmach korzystających z zagranicznych dostawców hostingu, oprogramowania, narzędzi analitycznych lub wsparcia operacyjnego.

Czy każdy hosting automatycznie rodzi obowiązek poboru WHT

Nie można przyjąć takiego uproszczenia. Wyroki NSA z 2025 r. wyraźnie wzmacniają niekorzystny dla części podatników kierunek, ale nie oznaczają jeszcze, że każda płatność za hosting automatycznie podlega podatkowi u źródła. Nadal kluczowe znaczenie mają okoliczności konkretnej sprawy, treść umowy, rzeczywisty model korzystania z usługi oraz możliwość zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dla przedsiębiorcy oznacza to przede wszystkim potrzebę odejścia od automatycznych założeń. W praktyce błędne jest zarówno przyjmowanie, że każda usługa hostingu jest neutralna podatkowo, jak i mechaniczne uznawanie, że każda taka płatność zawsze wymaga poboru 20% podatku. Właściwe podejście powinno opierać się na analizie konkretnego modelu rozliczeń.

Jak przygotować firmę na bezpieczne rozliczenia WHT

Po wyrokach NSA najrozsądniejsze podejście polega na uporządkowaniu procesu weryfikacji płatności transgranicznych. Dobrą praktyką jest stworzenie wewnętrznej ścieżki oceny, która pozwoli wychwycić transakcje potencjalnie objęte WHT jeszcze przed wypłatą należności.

W praktyce warto zadbać o trzy obszary:

• analizę umów – aby ustalić rzeczywisty charakter świadczenia i wychwycić elementy licencyjne, infrastrukturalne lub niematerialne,
• dokumentację podatkową – przede wszystkim certyfikat rezydencji, weryfikację kontrahenta i podstaw zastosowania preferencji,
• procedury wewnętrzne – tak aby dział finansowy, księgowy i prawny działały według spójnych zasad.

W firmach, które regularnie rozliczają płatności do zagranicznych kontrahentów, pomocne może być również wsparcie w zakresie doradztwa podatkowego. Dobrze przygotowana analiza pozwala ograniczyć ryzyko sporów z organami podatkowymi oraz kosztownych korekt rozliczeń.

Co wynika z tych wyroków dla biznesu

Najważniejszy wniosek jest praktyczny: podatek u źródła (WHT) w obszarze usług cyfrowych i niematerialnych stał się jeszcze bardziej wrażliwym obszarem rozliczeń CIT. Wyrok NSA z 30 października 2025 r. zwiększa ryzyko uznania płatności za hosting za należność objętą WHT, natomiast wyrok z 9 października 2025 r. potwierdza szerokie podejście do świadczeń podobnych. Dla przedsiębiorców oznacza to potrzebę dokładniejszej kwalifikacji płatności, przeglądu obowiązujących umów oraz większej ostrożności przy rozliczeniach z zagranicznymi dostawcami.

Im wcześniej firma uporządkuje ten obszar, tym łatwiej będzie ograniczyć ryzyko odpowiedzialności płatnika, zaległości podatkowych i problemów w czasie kontroli. W przypadku podmiotów korzystających z wielu zagranicznych usług technologicznych lub niematerialnych taki przegląd powinien być traktowany jako element bieżącego zarządzania ryzykiem podatkowym.

Orzecznictwo:

• Wyrok NSA z 30 października 2025 r., sygn. II FSK 183/23,
• Wyrok NSA z 9 października 2025 r., sygn. II FSK 112/23.

Jeśli mają Państwo dodatkowe pytania prosimy skontaktować się z osobą odpowiedzialną za kontakt biznesowy z Państwem lub wysłać zapytanie poprzez formularz na stronie getsix®.

Skontaktuj się z nami »

***

Share to: