Składki ZUS w Polsce a ubezpieczenia społeczne w Niemczech – porównanie dla pracodawców
2026-08-03
Bądź na bieżąco
Dodaj nas jako preferowane źródło w Google
Podstawowe obciążenie pracodawcy wynosi około 20,48% wynagrodzenia brutto w Polsce i 21,27% w Niemczech. Niemiecki koszt jest jednak zwykle wyższy po doliczeniu ubezpieczenia wypadkowego, U1, U2 i składki na wypadek niewypłacalności. Przy zatrudnieniu transgranicznym systemu nie można wybrać dowolnie – właściwe ustawodawstwo potwierdza zaświadczenie A1.
W tym artykule znajdziesz:
Jakie składki finansuje pracodawca?
W Polsce pracodawca opłaca część składek emerytalnej i rentowej, całą składkę wypadkową oraz składki na FP, FS i FGŚP. Typowe obciążenie wynosi 20,48% wynagrodzenia brutto, przy stawce wypadkowej 1,67% i obowiązku opłacania funduszy. Kwota nie obejmuje PPK.
Składkę zdrowotną w wysokości 9% finansuje pracownik, choć pracodawca ją oblicza, potrąca i przekazuje do ZUS. Podstawowa wpłata pracodawcy do PPK wynosi 1,5% wynagrodzenia, a dodatkowa może sięgnąć 2,5%.
W Niemczech pracodawca współfinansuje ubezpieczenia emerytalne, zdrowotne, od bezrobocia i pielęgnacyjne. Podstawowy udział poza Saksonią wynosi około 21,27%, przy średnim Zusatzbeitrag 3,13%. Należy doliczyć:
- 0,15% Insolvenzgeldumlage,
- pełny koszt ubezpieczenia wypadkowego,
- składki U1 i U2 według stawek kasy chorych.
Ile kosztuje pracownik z przeciętnym wynagrodzeniem?
Przy przeciętnym wynagrodzeniu za 2025 r. wynoszącym 8 903,56 zł brutto w Polsce składki pracodawcy to około 1 823,45 zł, a miesięczny koszt zatrudnienia – około 10 727,01 zł. Z podstawową wpłatą PPK koszt rośnie do około 10 860,56 zł.
W Niemczech, przy przeciętnym wynagrodzeniu za 2025 r. wynoszącym 4 851 EUR brutto, podstawowe składki pracodawcy to około 1 031,57 EUR. Po doliczeniu Insolvenzgeldumlage koszt wynagrodzenia rośnie do około 5 889,84 EUR, jeszcze przed ubezpieczeniem wypadkowym oraz U1 i U2.
Jak różnią się limity i terminy płatności?
W Polsce roczny limit podstawy składek emerytalnej i rentowej wynosi w 2026 r. 282 600 zł. Składki płaci się do 5., 15. albo 20. dnia następnego miesiąca, zależnie od rodzaju płatnika.
W Niemczech miesięczne limity wynoszą 8 450 EUR dla ubezpieczenia emerytalnego i od bezrobocia oraz 5 812,50 EUR dla zdrowotnego i pielęgnacyjnego.
Składki są należne już w trzecim od końca bankowym dniu bieżącego miesiąca. Wymaga to wcześniejszego oszacowania zobowiązania i uwzględnienia go w planowaniu płynności.
Gdzie rozliczać pracownika pracującego w obu krajach?
Pracownik transgraniczny podlega zasadniczo systemowi tylko jednego państwa. Przy delegowaniu z Polski do Niemiec może pozostać w ZUS do 24 miesięcy, jeżeli spełnione są warunki unijne. Potwierdzeniem właściwego ustawodawstwa jest zaświadczenie A1.
A1 nie służy do wyboru tańszego systemu. Przed zatrudnieniem trzeba ocenić rzeczywiste miejsce pracy, okres delegowania, pracę w kilku państwach, podstawy składek, limity oraz dodatkowe obciążenia.
Pełną wersję artykułu można przeczytać tutaj:
Składki ZUS w Polsce a ubezpieczenia społeczne w Niemczech – porównanie dla pracodawców.
Jeśli mają Państwo dodatkowe pytania prosimy skontaktować się z osobą odpowiedzialną za kontakt biznesowy z Państwem lub wysłać zapytanie poprzez formularz na stronie getsix®.
***
Niniejsza publikacja ma charakter niewiążącej informacji i służy ogólnym celom informacyjnym. Przedstawione
informacje nie stanowią doradztwa prawnego, podatkowego ani w zakresie zarządzania, jak również nie
zastępują indywidualnego doradztwa. Przy opracowaniu niniejszej publikacji dołożono należytej staranności,
jednak bez przejęcia odpowiedzialności za prawidłowość, aktualność i kompletność prezentowanych informacji.
Treści w niej zawarte nie stanowią samodzielnej podstawy do działania i nie mogą zastąpić konkretnego
doradztwa w indywidualnej sprawie. Odpowiedzialność autorów lub getsix® jest wyłączona. W razie potrzeby
uzyskania wiążącej opinii prosimy o bezpośredni kontakt z nami. Treść niniejszej publikacji stanowi własność
intelektualną getsix® lub firm partnerskich i podlega ochronie z tytułu praw autorskich. Osoby korzystające
z tych informacji mogą pobierać, drukować i kopiować treść publikacji wyłącznie na własne potrzeby.
