Ulga podatkowa na złe długi w CIT a płatność w ratach – wyrok NSA
2026-09-16
2026-09-16

Ulga na złe długi w CIT przy płatności ratalnej wymaga uwzględnienia ustawowego terminu zapłaty. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z 9 kwietnia 2026 r., sygn. II FSK 1383/24, potwierdził, że gdy dłużnikiem jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem mikro-, mały lub średni przedsiębiorca (MŚP), 60-dniowy limit obejmuje każdą ratę. Termin umowny przekraczający ten limit nie przesuwa początku 90-dniowego okresu z art. 18f ustawy o CIT.
W tym artykule znajdziesz:
Sprawa dotyczyła dużego przedsiębiorcy kupującego infrastrukturę wodociągowo-kanalizacyjną od podmiotów z sektora MŚP. Płatność dzielono na raty, z których część miała przypadać po upływie 60 dni od doręczenia faktury.
NSA uznał, że rozłożenie należności na raty nie pozwala ominąć limitu z art. 7 ust. 2a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Limit stosuje się do każdej części świadczenia pieniężnego.
Art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) przewiduje liczenie 90 dni od pierwszego dnia po upływie właściwego terminu zapłaty.
Jeżeli termin zapisany w umowie, fakturze lub rachunku narusza przepisy antyzatorowe, dla celów korekty należy zastosować termin wynikający z ustawy, a nie późniejszą datę kontraktową.
W praktyce trzeba:
Jeżeli dnia doręczenia faktury nie można ustalić albo fakturę doręczono przed dostawą towaru lub wykonaniem usługi, przepisy przewidują liczenie terminu od dnia otrzymania towaru lub usługi.
Przy fakturze na 120 000 zł, podzielonej na cztery raty po 30 000 zł z terminami 30, 60, 90 i 120 dni, pierwsze dwie raty mieszczą się w limicie. Terminy trzeciej i czwartej przekraczają 60 dni, dlatego dla art. 18f CIT właściwy jest termin zgodny z ustawą.
Nie oznacza to, że każda rata automatycznie otrzymuje 60-dniowy termin. Jeżeli prawidłowo ustalony termin wynosi np. 30 dni, pozostaje on punktem odniesienia.
Po spełnieniu warunków art. 18f wierzyciel może zmniejszyć podstawę opodatkowania albo zwiększyć stratę o nieuregulowaną wierzytelność zaliczoną do przychodów należnych.
Dłużnik natomiast musi zwiększyć podstawę opodatkowania albo odpowiednio zmniejszyć stratę o nieuregulowane zobowiązanie zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Przepisy mają zastosowanie również przy częściowej zapłacie. Art. 18f ust. 1 i 2 nie obejmuje jednak transakcji między podmiotami powiązanymi w rozumieniu regulacji dotyczących cen transferowych.
Nie. Bezwzględny limit dotyczy konkretnej relacji: dużego przedsiębiorcy jako dłużnika i MŚP jako wierzyciela.
W innych transakcjach B2B możliwe jest uzgodnienie dłuższego terminu, jeżeli strony zrobią to wyraźnie i rozwiązanie nie będzie rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela.
Wyrok II FSK 1383/24 dotyczy CIT, a nie ulgi na złe długi w podatku od towarów i usług (VAT). Skutki w CIT i VAT należy analizować odrębnie.
Ulga podatkowa na złe długi w CIT a płatność w ratach – wyrok NSA.
Jeśli mają Państwo dodatkowe pytania prosimy skontaktować się z osobą odpowiedzialną za kontakt biznesowy z Państwem lub wysłać zapytanie poprzez formularz na stronie getsix®.
***
Pobierz broszury zawierające ogólne informacje i przedstawiające usługi oferowane przez firmy członkowskie HLB Poland.
Dowiedz się wiecejKliknij poniżej, aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje dotyczące ludności, głównych miast, języka, religii i świąt w Polsce.
Dowiedz się wiecej